Sportaccommodatie SV Leo Victor

(€ 67.700)

Dankzij het Zeister Zendingsgenootschap, Wilde Ganzen en NCDO is het bedrag vermeerderd waardoor € 150.400,- naar SV Leo Victor kan worden overgemaakt.Het betreft de renovatie van de sportaccomodatie van SV Leo Victor in het Noorden van Paramaribo. Het Noorden heeft niets te bieden aan de jeugd qua voetbal (opvang)-faciliteiten. Het complex van Leo Victor kan als opvangbekken dienen voor de jeugd aldaar en ook faciliterend optreden voor de scholen in het Noorden van Paramaribo. In de directe omgeving van het terrein zitten 24 scholen met in totaal 8.000 leerlingen.Het terrein grenst aan een R.K. Internaat aan de Prinsessestraat.

Qua grootte is het terrein net geschikt voor de bouw van een klein stadion. In 1997 is er door Leo Victor uit eigen middelen een voetbalveld aangelegd met een afwateringssysteem, zodat er ook in de regentijd gebruik van kon worden gemaakt. In 1999 was het veld speelklaar en zijn er met omliggende scholen diverse schoolvoetbalcompetities georganiseerd. Helaas bleek het veld niet op intensief gebruik berekend te zijn, waardoor hier geen vervolg aan kon worden gegeven.

De jeugd in het noorden is dus nog steeds verstoken van een goede veld/sport accomodatie. Met de financiële middelen van de Suriprofs zal een kunstgrasveld worden aangelegd en een ommuring om het terrein worden gerealiseerd.

Tijdens de officiële ingebruikneming van het kunstgrasvoetbalveld , door de Suriprofs beschikbaar gesteld aan de SV Leo Victor mede ten behoeve van de schooljeugd in Paramaribo-Noord,  hield Cor Lie A Kwie een gloedvol betoog. Hieronder wordt deels samengevat, deels geciteerd zijn toespraak weergegeven.

De oud-voorzitter van Leo Victor, wees op de vele problemen die zijn vereniging  decennia lang had ervaren bij de zoektocht naar een geschikte locatie om het beoefenen van de voetbalsport mogelijk te maken. Na vele omzwervingen bereikte men de huidige locatie in Paramaribo-Noord aan de Prinsessenstraat. Hier dacht men op de juiste plek te zijn aangekomen .In 2000 werd er een prachtig voetbalveld aangelegd van natuurgras. Iedereen kwam nadien volop aan zijn trekken: de vereniging, de jeugd, de scholen, buurtverenigingen, noem maar op. Alles ging op wieltjes, het plezier kon gewoon niet op, niet wetende dat een grote vijand op de loer lag die hem en zijn mede bestuursleden  jaren van slapeloze nachten zou bezorgen. Deze grote ontnuchtering diende zich aan in de loop van 2002 . Het eens prachtige grasveld begon eensklaps te verdorren. Met het grootste gemak kon je het verdorde gras met de hand uit de grond plukken. Nader onderzoek wees uit dat een ongewenste gast de oorzaak van de moeilijkheden was: de in Suriname bekende kot-koti (een insect) die naderhand een niet te overwinnen vijand bleek te zijn. Alle beschikbare deskundigheid in Suriname werd gemobiliseerd doch zonder enig resultaat. Uiteindelijk werd zelfs een deskundige van de KNVB ingeschakeld voor advies. Verder dan het achterhalen van de wetenschappelijke naam van de kot-koti kwam men niet en klonk het advies dat de enige structurele oplossing zou zijn de aanleg van een kunstgrasveld. Leo Victor was op zijn weg naar een eigen home voor de zoveelste keer lamgeslagen.

Oplossing in deze materie scheen geen haalbare kaart te zijn. De aanleg van een kunstgrasveld zou sowieso honderdduizenden Euro’s kosten en dat zag het bestuur niet zitten.
Maar vervolgde de Lie A Kwie  in zijn toespraak,  “voorwaar, God vergeet zijn schaapjes niet en zo hadden wij op onze weg met veel vallen en opstaan opnieuw een gouden moment in de vorm van een ontmoeting met de adviseur van de Suriprofs, de heer Mr. Dr. Hamied Ahmadali aan wie wij dit nijpende probleem voorlegden. Wat hem het meeste trof was het gegeven dat de achtergestelde jeugd al jaren geen recreatiemogelijkheden meer had en dat de scholen het nu zonder deze faciliteiten moesten stellen. Hij adviseerde toen een gedegen projectdossier samen te stellen omdat dit project binnen de contouren viel van het donatiebeleid van de Suriprofs. Dit projectdossier werd op 23 april 2005 ingediend en op 25 augustus 2005 ontvingen wij een verlossend schrijven van de voorzitter van de Suriprofs de heer Stanley Menzo dat ons project in zijn geheel was goedgekeurd, hetgeen inhield dat behalve het kunstgrasveld er ook funds werden beschikbaar gesteld voor de ommuring van het terrein en kunstlicht in de vorm van 4 lichtmasten. Geachte aanwezigen, op dit moment wil ik U vragen een luid applaus van dank uit te brengen aan de Suriprofs en de mededonoren.”

De oud-voorzitter, die tijdens de ceremonie werd onderscheiden met het erelidmaatschap van Leo Victor, beëindigde zijn toespraak als volgt: “Suriprofs, en de mede dondoren uit Nederland t.w. de Nationale Commissie Duurzame Ontwikkeling, de Stichting Wilde Ganzen en het Zeister Zendings Genootschap,  namens de jeugd van deze omgeving: many thanks. Namens de scholen in de directe omgeving die straks volop gebruik zullen maken van deze faciliteiten, many thanks. Namens de totale organisatie van s.v. Leo Victor, many thanks. Maar ook wil ik de vrijheid nemen om namens de Surinaamse gemeenschap aan de Suriprofs te zeggen: Many thanks voor de vele inspanningen van jullie de afgelopen jaren ten behoeve van onze gemeenschap. Een vlug optelsommetje toont aan dat vanaf 2000 tot en met heden de Suriprofs een totaal bedrag van bijkans 1.2 miljoen US Dollars voor onze gemeenschap bijeen heeft gevoetbald en ook dat is een warm applaus van dankbaarheid waard.”